OP ZOEK NAAR DE ONSTERFELIJKE SELFIE

Ik ben op zoek naar de ware
Mijn gedicht is kort, niemand heeft tijd
Druk, druk, hou het zo, de geest word moe
de imperfect rijm, geeft niks
Perfectie is maar een droom
Hoorde je me... op zoek naar echte zelf,
Ik ben op zoek... ha ha en je vind me niet
Amsterdam, er is niets dat mij te gek maakt
Ik heb last een foto genomen
Kon me niet meer herinnering in welke jaar
Er stond een kale man, fancy rayban bril
Ik herkende me niet, shorts, korte sleves
Ging naar de park, vol zomer brize
Ik zocht in de menigte tussen de bommen
De ene helft zat te drinken en geniete van de house muziek
De andere was in de wolken
De rest waren sportfreks en nieuwsgierige turisten
Nieuwsgierige buren, vrijdheid of misvormde depression
Het werd mij te warm maar regende toen hard
Ik ben op zoek naar jou
Op zoek  naar mijn gevoel,
Mijn camera is stuk
Alle vertrouw is weg, de emoties zijn weg
De zelfie zal niet leven zoals ik had bedacht
Monsiour frankestein leeft niet
Ik ook niet, wij waren allemaal hier
Toen waren wij allemaal weg
En de zelfie..., ahhh de lieve zelfie
Weet je wat, hij was de enige die bleef tot het einde
Tot het moment dat ik er niet meer was.
Nu begrijp ik het, Van Gogh, Rembrandt,
Zelfiers... vader figures van de invisible ik.






Oscar Darío Velasquez Lugo
03-06-2015